Աջակցություն ընտանիքին
Ինչ անել, երբ մտերիմը մերժում է օգնությունը, և ինչպես պաշտպանել ձեր սահմանները։
Ընտանիքը չի ստեղծում կախվածությունը և չի կարող միայնակ բուժել այն։ Բայց հարազատների արձագանքը կարող է նվազեցնել վնասը, պահպանել կապը և արագացնել մասնագիտական օգնության դիմումը։
Խորհրդատվությունը կենտրոնանում է այն քայլերի վրա, որոնք դուք իրականում կարող եք վերահսկել։
Երբ մտերիմը մերժում է խնդիրը
Խոսակցությունը կառուցվում է կոնկրետ փաստերի, զգացմունքների և սահմանների շուրջ՝ առանց պիտակների ու սպառնալիքների։ Ընտրվում է սթափ և անվտանգ պահ։
Սահմաններ՝ պատժի փոխարեն
Սահմանը նկարագրում է ձեր գործողությունը, ոչ թե ուրիշին վերահսկելու փորձը։ Օրինակ՝ չֆինանսավորել օգտագործումը, չստել գործատուին և չթաքցնել դրա հետևանքները։
Պատմեք միայն այն, ինչ պատրաստ եք ասել։ Մասնագետը կօգնի տարբերել շտապ իրավիճակը պլանային օգնությունից և առաջարկել մեկ իրատեսական հաջորդ քայլ։
Օգնություն նաև ընտանիքին
Քնի խանգարումը, մշտական տագնապը և ուժասպառությունը պահանջում են ուշադրություն։ Ձեր աջակցությունը կարևոր է անկախ նրանից՝ մտերիմը պատրաստ է բուժման, թե ոչ։
Կարող եք սկսել առանց անձնական պատմությունը բացահայտելու
Առաջին կապի համար բավական է համառոտ նկարագրել իրավիճակը։ Կարող եք չնշել լրիվ անունը և չկիսվել զգայուն մանրամասներով․ մասնագետը հանգիստ կբացատրի հնարավոր հաջորդ քայլերը։
- Չենք դատում և չենք ճնշում
- Քննարկում ենք միայն օգնության համար անհրաժեշտ տվյալները
- Բացատրում ենք գաղտնիության սահմանները մինչև բուժումը
Մեկ զրույց՝ մեկ հստակ հաջորդ քայլ
Պետք չէ նախապես համաձայնել բուժման կամ պատմել ամբողջ պատմությունը։
- 01Ընտրում եք հարմար կապի ալիքը
- 02Մենեջերը ճշտում է միայն անհրաժեշտը
- 03Մասնագետը գնահատում է հրատապությունը
- 04Ստանում եք մեկ հստակ գործողության տարբերակ
Հաճախ տրվող հարցեր
Կարո՞ղ եմ ստիպել բուժվել
Սպառնալիքն ու ամոթը հազվադեպ են ստեղծում կայուն մոտիվացիա։ Կարելի է ապահովել անվտանգություն, սահմանել սահմաններ և առաջարկել հստակ օգնություն։
Ի՞նչ ասել առաջին զրույցում
Նկարագրեք երկու-երեք կոնկրետ դեպք, ասեք՝ ինչ եք զգում, և առաջարկեք մեկ հաջորդ քայլ՝ օրինակ մասնագետի հետ զանգ։