Կախվածության ստացիոնար թե ամբուլատոր բուժում
Ընտրությունը կախված է բժշկական ռիսկից, միջավայրի կայունությունից և անհրաժեշտ աջակցության ինտենսիվությունից։
Երբ է դիտարկվում ստացիոնարը
Այն կարող է նախընտրելի լինել վտանգավոր աբստինենցիայի, անկայուն վիճակի, կրկնվող ռեցիդիվների կամ տանը անվտանգ միջավայրի բացակայության դեպքում։
Պատմեք միայն այն, ինչ պատրաստ եք ասել։ Մասնագետը կօգնի տարբերել շտապ իրավիճակը պլանային օգնությունից և առաջարկել մեկ իրատեսական հաջորդ քայլ։
Երբ է հնարավոր ամբուլատոր ձևաչափը
Պետք է հնարավոր լինի կանոնավոր հանդիպել մասնագետներին, հետևել պլանին և ունենալ աջակցող միջավայր։
Ինչ հարցնել
Ճշտեք թիմը, գիշերային հսկողությունը, բարդությունների դեպքում գործողությունները, ընտանիքի աշխատանքը և ամբողջական արժեքը։
Կարող եք սկսել առանց անձնական պատմությունը բացահայտելու
Առաջին կապի համար բավական է համառոտ նկարագրել իրավիճակը։ Կարող եք չնշել լրիվ անունը և չկիսվել զգայուն մանրամասներով․ մասնագետը հանգիստ կբացատրի հնարավոր հաջորդ քայլերը։
- Չենք դատում և չենք ճնշում
- Քննարկում ենք միայն օգնության համար անհրաժեշտ տվյալները
- Բացատրում ենք գաղտնիության սահմանները մինչև բուժումը
Աղբյուրներ
- World Health Organization & UNODC — International Standards for the Treatment of Drug Use Disorders
- National Institute on Drug Abuse — Principles of Drug Addiction Treatment
- European Union Drugs Agency — health and social responses
Մեկ զրույց՝ մեկ հստակ հաջորդ քայլ
Պետք չէ նախապես համաձայնել բուժման կամ պատմել ամբողջ պատմությունը։
- 01Ընտրում եք հարմար կապի ալիքը
- 02Մենեջերը ճշտում է միայն անհրաժեշտը
- 03Մասնագետը գնահատում է հրատապությունը
- 04Ստանում եք մեկ հստակ գործողության տարբերակ